«Woensdagavond was ik een van de 6000 bezoekers van stadionmusical ‘Bokkenrijders’.» – Leon Verdonschot

Column over Bokkenrijders, musical in De Limburger, 5 juni 2026:

Woensdagavond was ik een van de 6000 bezoekers van stadionmusical Bokkenrijders. Het is geen vrolijk verhaal, dat ligt al besloten in de tijd waarin het zich afspeelt. De economische omstandigheden in wat later Limburg zou heten, waren in de achttiende eeuw vreselijk, schrijft Ton van Reen in het nawoord van zijn standaardwerk De bende van de Bokkenrijders: ‘Het gewone volk crepeerde. Er was veel ziekte onder het vee, waar men in die tijd geen middelen tegen had. Oogsten mislukten. Veel mensen stierven ’s winters door honger en kou. Door nood gedreven, zagen velen geen andere mogelijkheid dan op roof uit te gaan en voedsel en kleding te halen bij hen die dat in overvloed bezaten. Men vond elkaar in de bendes.’ Die hardvochtig werden, en hardvochtig werden bestreden: de verdenking een bokkenrijder te zijn, leidde tot gruwelijke martelingen. Vele onschuldigen bekenden om van de pijn verlost te raken, en werden even gruwelijk gestraft. Rechtspraak in de tijd van de bokkenrijders was klassenjustitie pur sang, zoveel maakt de musical nogmaals duidelijk. Zelden zullen op het podium van een muzikaal avondje uit zo gretig mensen zijn gefolterd, opgehangen en verbrand. (…)

Lees hier de hele column ‘Het onheil van zeshonderd drones’
Meer over ‘de Bokkenrijders’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

De musical Bokkenrijders komt eraan, het boek is er al!

Op 3 juni 2026 barst de spectaculaire musical Bokkenrijders los in stadion de Geusselt in Maastricht. Maar liefst 17 keer t/m 27 juni is het spektakel te aanschouwen. In juni verschijnt ook de 6de editie van de omnibus De bende van de Bokkenrijders van Ton van Reen, de bundeling van de in de jaren tachtig en negentig afzonderlijk verschenen vier romans waarop destijds de 13-delige bekroonde jeugdtelevisieserie De legende van de Bokkenrijders werd gebaseerd.

De bende van de Bokkenrijders is het legendarische verhaal over groepen mensen die er in de 18de eeuw gedwongen door honger en armoede op uittrekken om voedsel te stelen daar waar het te halen valt, onder meer bij grote boerderijen, veelal in het bezit van de adel, bij rijke abdijen en bij bierbrouwers. Ze worden bokkenrijders genoemd omdat ze zich volgens het volksgeloof ’s nachts op de rug van duivels, in de gedaanten van bokken, door de lucht zouden verplaatsen. In feite vechten ze tegen het onrecht: de bende van de Bokkenrijders steelt van de rijken en geeft hun buit aan de armen.

De bende van de Bokkenrijders,  608 blz.  € 29,50,  ISBN 978-94-93368-22-4,  NUR 301 284,  6de editie omnibus 2026
Meer over de musical
Meer over ‘De bende van de Bokkenrijders’
Kijk hier naar de televisieserie

«Krachtige mix van realisme en magisch realisme.» – André Oyen

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen op Antwerpen leest, 20 februari 2026:
Elk boek dat Ton van Reen (84) schrijft, romans, kinder- en jeugdboeken, ze raken mij altijd op een of andere manier! Een oude musicoloog die eerder al zijn zoon en vrouw verloor, reist na het verlies van een jeugdvriend terug naar zijn geboortedorp. Ton van Reen is (84) en hij schreef dit boek met zo een krachtige mix van realisme en magisch realisme dat je het geraffineerde verhaal als een biografische film beleeft!

Bron
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Veellezer en boekpromotor André Oyen (1949-2026) overleden.

foto Michiel Devijver

Ik weet het nog: ik ontmoette André Oyen in 2015 bij de presentatie van de debuutroman Slachtvlinders van Peter De Voecht  bij boekhandel De Groene Waterman in Antwerpen. Hij vroeg om een recensie-exemplaar en we raakten in een plezierig gesprek. Hij zou vanaf dat moment een vaste bespreker worden van de boeken van Uitgeverij In de Knipscheer, zeker enkele honderden, op het Vlaamse boekenblog Ansiel met die prachtige welkomfoto en later ook voor de boekensite  Antwerpen leest. Vandaag bereikte mij het bericht dat hij op 20 februari van dit jaar is overleden. Ik maakte mij al zorgen over zijn gezondheid omdat zijn signalementen over onze jongste boeken uitbleven. Ik las ergens dat hij meer dan 3500 boekrecensies op zijn naam heeft staan. Voor alle zekerheid checkte ik de genoemde sites en ik kwam op Antwerpen leest nog twee recente korte recensies tegen over In de Knipscheer-titels die ik nog niet eerder had opgemerkt (waarnaar ik alsnog op deze site zal verwijzen): over Nausikaä en de grote goden van Pim Wiersinga op 14 februari jl. en over Thuisreis van Ton van Reen op… 20 februari 2026! Het kon ook niet anders: hij zou en moest wel in het harnas sterven.

André, dank voor je niet aflatende belangstelling en je loyaliteit.

Haarlem, franc knipscheer

Meer over André Oyen op deze site

«Een zich fraai ontwikkelende psychologische roman.» – Koen Eykhaut

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen op De Limburger, 1 december 2025:

In ‘Thuisreis’ van Ton van Reen (Maasbree) gaat het om minstens één thuisreis. Thomas, een oudere, licht dementerende, hallucinerende weduwnaar, woont in Haarlem waar het boek opent met een gesprek tussen hem en kleinzoon Tom. Een fijn gesprek, ook voor de lezer, want de schrijver stopt het vol info over het tweetal. Ze hebben Tom teruggezet van havo naar vmbo, wat bij zijn opa herinneringen oproept aan hoe hij in het dorp in het zuiden niet meetelde omdat hij uit een arbeidersmilieu kwam, waarmee Van Reen knap een van de thema’s introduceert. Extra pijnlijk vroeger omdat Thomas bevriend was met klasgenoot Leo, zoon van een fabrikant in het dorp. Een fabriek van aroma’s, waarmee het motief geur, bij uitstek het zintuig van de herinnering, zijn intrede doet. Thomas ontvangt een rouwkaart. Leo is gestorven, wat hem ertoe brengt een soort thuisreis te maken op weg naar de uitvaart van Leo in hun beider geboorteplaats. Op het persoonlijke vlak mooi, omdat Thomas ooit iets had met Irene, kersverse weduwe van Leo. Hij is echter duidelijk meer bezig met zijn eigen doden, zijn vrouw en hun zoon Theo, die lijkt op Van Reens vroeg gestorven zoon. Onder meer in hun beider fascinatie voor Afrika. Dat ‘thuisreis’ ook kan slaan op überhaupt de laatste reis van Thomas, wordt de lezer allengs duidelijk. Dat betreft dus de tweede thuisreis, zoals A.H.J. Dautzenberg in ‘Engelland’ (2025) dat deed met een oude man in een boot op weg naar het levenseinde. ‘Thuisreis’ van Ton van Reen is een zich fraai ontwikkelende psychologische roman waarin velen zich zullen herkennen. (…)  De roman overtuigt in de integriteit waarmee het verhaal van de oude man bij de lezer aankomt.

Lees hier de recensie
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Opnieuw een zeer toegankelijk werk zonder literaire grootdoenerij.» – Kees de Kievid

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen op Boekenbijlage, 25 november 2025:

Van Reen wordt nogal eens onderschat. Vooral de Randstedelijke literaire kritiek focust zich meer op nieuw, experimenteel werk en vergat Van Reen. (…) Critici vonden hem vaak te regionaal. Maar juist daar ligt zijn kracht. Hij beschrijft als geen ander het Limburgse dorpsleven, de sociale strijd, armoede in het arbeidersmilieu, zowel in het heden als in het verleden. (…)  De lezer begrijpt hem en voelt met hem mee. Dat gebruik van maatschappelijk engagement is pas kwaliteit! (…)Het zou geen goede ‘Ton van Reen’ zijn als niet een van zijn bekendste thema’s een rol in het verhaal speelt, namelijk de familiegeschiedenis. Verzonnen of (half) autobiografisch, dat doet er niet toe. Daarbinnen spelen dan vaker, zoals ook hier, een aantal bekende motieven een rol: ouderdom, het overlijden van een geliefde (Thomas en Ton verliezen beiden een zoon), zelfinzicht en ongelijkheid. Allemaal met rijke variatie en met grote verbeeldingskracht opgeroepen. De al wat oudere auteur en muziekkenner Thomas Waagmeester krijgt een overlijdensbericht van zijn jeugdvriend Leo en twijfelt of hij diens begrafenis in zijn vroegere woonplaats zal bijwonen. Uiteindelijk besluit hij positief. (…) Thomas zal uiteindelijk geen spijt krijgen van zijn ‘thuisreis’. In ‘zijn’ dorp komt hij veel te weten over zaken waar hij toe geen notie van had. Zijn hernieuwde kennismaking met Irene levert begrip op, maakt het verdriet ‘draagzamer’, de hereniging tot verzoening. Zo zit er toch ook een liefdesroman in Van Reens verhaal verborgen. Een boek dat Thomas aan het einde van het verhaal zelf zegt te willen schrijven! Nu komen we weer terug vanwaar we waren gekomen. Is dit boek van Ton van Reen ook het boek van Thomas? Ik kan er niet aan ontkomen Van Reen een compliment te geven voor zijn verwoording van het verhaal. Hij heeft opnieuw een zeer toegankelijk werk gepubliceerd, zonder zich te bezondigen aan literaire grootdoenerij. (…)

Lees hier de recensie
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Door het overlijden van zijn beste vriend van meer dan zestig jaar geleden, moet Thomas de raadsels uit zijn jeugd ontwarren.» – Marianne Janssen

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen op LeesKost, 22 november 2025:

(…) Op een dag, ontvangt Thomas het overlijdensbericht van Leo Hovens, meer dan zestig jaar geleden, in het dorp waar zij opgroeiden, zijn beste vriend. Leo en hij deelden een passie voor klassieke muziek, schreven samen aan een encyclopedie over componisten. Leo’s ouders waren ontstemd over deze vriendschap, de twee jongens waren niet van dezelfde ‘stand’. Dat gold ook voor Irene, het meisje waarop Thomas verliefd werd. Haar vader was rentenier en mede-eigenaar van de fabriek van Leo’s vader, waar een groot deel van de dorpsbewoners werkte. Het was maar goed dat hij later Agnes tegenkwam, met wie hij uiteindelijk zoveel jaren gelukkig getrouwd was en die hij nu zo hevig mist. In het begin van zijn studententijd had hij nog wel een korte, hevige relatie met Irene gehad, ondanks dat ze al verloofd was met Leo. Maar plotseling, na een weekeinde, keerde ze zonder bericht niet terug naar de studentenstad, maar trouwde snel en in stilte met Leo. Het had hem veel verdriet gedaan. Hij was zijn twee beste vrienden voorgoed kwijt. En dan komt er nu opeens dat bericht van Leo’s overlijden. Thomas is van slag. Zijn gedachten dwalen continu af naar zijn jeugd, naar Leo en Irene. Hij aarzelt of hij de begrafenis zal gaan bezoeken. (…)  Hij moet de raadsels uit zijn jeugd ontwarren, dit is een goede gelegenheid daarvoor. (…)

Klik hier voor de recensie ‘Zoektocht naar de tijden van toen’
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prettig bizar, het zijn hallucinaties van een oudere man, die weet dat hij vergeetachtig wordt.» – Marjo van Turnhout

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen op Leestafel, 17 november 2025:

Thomas Waagmeester was in zijn werkzame leven musicoloog en schrijver van boeken over componisten. Nu slijt hij rustig zijn gepensioneerde leven. Alleen, zijn vrouw leeft niet meer. Op het moment dat hij een rouwbrief ontvangt wordt hij teruggeworpen in de tijd. Leo, zijn jeugdvriend is overleden. Maar waarom hij nu die kaart krijgt? (…) Hij is al 50 jaar niet meer in dat dorp geweest, had ook geen contact meer met Leo, die afkomstig was uit een gezin van hogere stand. Zijn vader was directeur van een aromafabriek, terwijl Thomas ‘maar’ een arbeiderszoon was. Groot is zijn verbazing dat hij ook nog uitgenodigd is voor de koffietafel. Maar hij kent Leo’s familie toch niet? En zij hem niet. Toch gaat hij naar zijn geboortedorp, waar de uitvaart zal plaatsvinden. Zo begint de reis. Naar het verleden. Is het ook een thuisreis? (…) Ton van Reen snijdt diverse thema’s aan in ‘Thuisreis’. Naast sociale omstandigheden vooral het ouder worden. Naarmate Thomas dieper in zijn herinneringen duikt, wordt het verhaal zelfs bizar. Prettig bizar, het zijn hallucinaties van een oudere man, die weet dat hij vergeetachtig wordt en begint te twijfelen aan zijn denkvermogen. (…)

Lees hier de recensie
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Confrontaties met zijn verleden brengen Thomas in een emotionele en soms hallucinante achtbaan: meeslepend en melancholisch.»

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen voor NBD Biblion, 7 november 2025:

‘Thuisreis’is een emotionele roman over een bejaarde musicoloog die zijn jeugd herbeleeft na de dood van een jeugdvriend. Na het verlies van zijn vrouw Agnes en zoon Theo, worstelt Thomas Waagmeester met verlies en ouderdom. Na het overlijden van jeugdvriend Leo, besluit hij naar de uitvaart te gaan. Dit brengt hem terug naar zijn geboortedorp, waar hij herinneringen en oude liefdes, zoals Irene, tegenkomt. De reis en confrontaties met zijn verleden brengen Thomas in een emotionele en soms hallucinante achtbaan, terwijl hij zich voorbereidt op zijn eigen dood.  Meeslepend en melancholisch geschreven. Ton van Reen (Waalwijk, 1941) is een Nederlandse schrijver. Hij schreef meerdere boeken, waaronder ‘De lichtverkoper’, ‘Dochters’ en ‘De verdwenen stad’.

Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Nieuwe roman Ton van Reen is een zoektocht naar verloren tijd.» – Peter Lenssen

Over ‘Thuisreis’ van Ton van Reen in De Limburger, 5 november 2025:

(…) Hoofdpersoon van ‘Thuisreis’ is Thomas Waagmeester, musicus, schrijver van boeken over componisten, een oude man die langzaam verzinkt in zichzelf en in het verleden waarin onvervulde wensen en dromen besloten liggen. Hij voert lange gesprekken met zijn overleden vrouw Agnes, een zangeres waarmee hij jarenlang de wereld afreisde en met zijn zoon Theo die omkwam bij een motorongeluk. Als hij het bericht krijgt dat zijn jeugdvriend Leo is overleden, besluit hij tot een thuisreis naar het dorp waar hij opgroeide, om Leo’s begrafenis bij te wonen. Het is de opmaat tot wat ik maar een typisch Van Reen-pandemonium zal noemen, een chaotische samenloop van persoonlijke geschiedenissen en omstandigheden. De thuisreis wordt een hindernisreis, een pijnlijke tocht van de oude Thomas naar de jongen die hij was, met al zijn hopen, idealen en verwachtingen. (…)

Lees hier de recensie
Meer over ‘Thuisreis’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer