«De Brabanders stijl is helder, zonder opsmuk.» – Ko van Geemert

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander in Parbode, 1 mei 2021:
De meeste van de 27 verhalen spelen zich af op Curaçao. (…) Niet alles speelt op Curaçao, we komen ook een schooltje in Den Haag tegen en in Tucacas, Venezuela, wordt de lezer geconfronteerd met Duitsers met een schimmig oorlogsverleden. Het verhaal ‘Bushmaster’ speelt zich af in Suriname, in Pikin Slee. (…) De Brabander blijkt over een rijke fantasie te beschikken – een goudmijn voor de schrijver! – met soms bizarre, surrealistische trekjes: zo figureren in zijn verhalen 100-jarige duiven, een pratende hond, een jongetje dat kan vliegen, een vampier, een opgeviste zeemeermin, een engel en een ruimteschip. Veel van De Brabanders verhalen zou je magisch realistisch kunnen noemen en hebben daarin wel wat weg van het werk van Belcampo of Roald Dahl. Voordehandliggender is misschien om De Brabanders inspiratiebronnen in Latijns-Amerika te zoeken, dat immers aanzienlijk dichterbij Curaçao ligt dan Europa, met auteurs als Borges, Marquez, Isabelle Allende of Alvaro Mutis. De Brabanders stijl is helder, zonder opsmuk. (…) De verhalen uit deze bundel zijn alle onderhoudend en vaak verrassend. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De verhalen zijn zeer divers en intrigerend, soms subtiel, soms expliciet.» – Marjo van Turnhout

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander op Leestafel, 21 april 2021:
Hoor je het al rommelen in de verte? Zorg dat je veilig in je luie stoel zit en lees de verhalen van Eric de Brabander, die passen bij een enigszins unheimisch sfeertje. Ha, alleen al omdat in een paar van de 27 verhalen een tandarts voorkomt, voor veel mensen toch niet een persoon waar je graag mee te maken krijgt. En of je na het lezen van de verhalen van tandarts-schrijver de Brabander daar wat genuanceerder over gaat denken, dat is zeer de vraag! (…) De verhalen zijn zeer divers en intrigerend, soms subtiel, soms expliciet. Ze spelen veelal ergens in het Caribisch gebied. Dat heeft waarschijnlijk met de achtergrond van de schrijver te maken, in vrijwel alle verhalen zit wel iets verwerkt dat daarnaar verwijst. De omgeving – water! – en de dieren, of letterlijk als plaatsbepaling genoemd terwijl de verhalen die met de Tweede Wereldoorlog te maken hebben zich niet in West-Europa zouden kunnen afspelen. (…) Sommige verhalen laten niets aan de verbeelding over, bijvoorbeeld dat verhaal over een vampier, of het verhaal van de onweerstaanbare modeverkoper. Het verhaal over het Milgramexperiment (hoever gaat iemand met het pijnigen van een ander als hij daar opdracht toe krijgt) heeft hier een andere bijzondere invulling gekregen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Deze verhalenbundel is schitterend omdat alle verhalen zonder exceptie boeiend zijn.» Job ter Steege

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander op LeesKost, 29 maart 2021:
(…) Deze verhalenbundel, ‘Het geluid van naderend onweer’, is schitterend omdat alle verhalen zonder exceptie boeiend zijn. Nergens zakt het niveau in of zijn er tussen de verhalen ‘zwakke broeders’ aan te wijzen. Telkens weer wordt de lezer verrast door een prikkelende wending of een verrassend slot. De schrijfstijl is levendig en nooit vervelend. Zo ook de onderwerpen. Nooit vervalt de schrijver in een herhaling van zetten of gezeur. Het zevende en langste verhaal draagt de titel van dit boek. ‘Het geluid van naderend onweer’ gaat over een tandarts in crisis. Er staan trouwens twee verhalen over een tandarts in dit boek. Niet verbazingwekkend aangezien de auteur tandarts is. In het tweede verhaal krijgt de tandarts een verkrachter en moordenaar in zijn behandelstoel. De delinquent staat onder bewaking, maar weet toch, met allerlei tandheelkundige spullen in zijn mond, uit de stoel te ontsnappen. Zo iets wil je toch lezen? En al die andere buitengewone verhalen die er niet voor onder doen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

«In rake penstreken schildert hij een voorstelbaar tafereel dat plotsklaps overgaat in een volkomen surrealistisch gebeuren.» – René Dellemann

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander voor NBD / Biblion, 25 maart 2021:
Een schrijver kan door van alles gevoed worden om daar vervolgens over te schrijven. Het kunnen eigen levenservaringen zijn, denkbeelden die hij wil delen en vaak ook is de verbeelding een bron om uit te putten. (…) In deze bundel trakteert hij de lezer op 27 sketches, soms lang vaak kort, die meestal beginnen in de alledaagse werkelijkheid, bijna altijd die van Curaçao en het kleurrijke leven daar. In rake penstreken schildert hij een voorstelbaar tafereel dat plotsklaps overgaat in een volkomen surrealistisch gebeuren. Een tandarts die gaat tatoeëren, pratende honden, een pianiste die een jonge bewonderaar als een vampier leegzuigt, twee vissers die letterlijk een zeemeermin aan de haak slaan. Het zijn verhalen die de lezer verbijsterd dan wel met een grim- of glimlach achterlaten. Schrijven kan hij en zijn proza leest vlot weg. (…)
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Pittige verhalencocktail die de lezer dronken van verhalenplezier dichtslaat.» – André Oyen

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander op Ansiel, 8 maart 2021:
Eric de Brabander (1953) is een Curaçaose schrijver. (…) Hij publiceerde verschillende wetenschappelijke artikelen op tandheelkundig gebied voordat hij zich aan de literatuur wijdde. (…) Met zijn romans bouwde Eric de Brabander aan een hecht oeuvre waarin vanuit geheel verschillende situaties en een gevarieerdheid aan gegevens desondanks een eenheid van motieven en thema’s steeds terugkomt. (…) Veelzijdig als zijn romans is ook zijn verhalenbundel ‘Het geluid van naderend onweer’. (…) De Brabanders verhalen brengen je naar verrassende oorden en gebeurtenissen. (…) ‘Het geluid van naderend onweer’ is een heel kleurige en pittige verhalencocktail die de lezer dronken van verhalenplezier dichtslaat.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

Eric de Brabander – Het geluid van naderend onweer. Verhalen

VoorplatBrabanderOnweer-75Eric de Brabander
Het geluid van naderend onweer

verhalen
Curaçao
vormgeving omslag Cleo Maxime
gebrocheerd in omslag met flappen, 244 blz., € 18,50
ISBN 978-94-93214-04-0
maart 2021

Veelzijdig als zijn romans is ook de robuuste verhalenbundel Het geluid van naderend onweer van Eric de Brabander. Onheil lijkt de titel aan te kondigen en daar is regelmatig sprake van in de verhalen. Tegen de kleurrijke achtergrond van het Caribisch gebied vinden De Brabanders, soms sinistere, fantasieën plaats. Dat kan de kust van Boka San Michiel zijn waartegen de zuidenwind beukt, de statige buurt van Mahaai op Curaçao en zelfs het Surinaamse dorp Pikin Slee. De Brabanders verhalen brengen je naar verrassende oorden en gebeurtenissen. De binnenwateren van Tucacas in Venezuela herbergen het verhaal van Duitsers met een schimmig oorlogsverleden. In de baai van Playa Kalki in Westpunt tonen vissers een onvoorziene vangst. Het ontstaan van het heelal, een genadeloze tandarts of het opduiken van een bronzen schroef, letterlijk alles kan een rol in zijn fictie spelen. Curaçao komt ook in dit proza van De Brabander regelmatig voor. Soms gezien vanuit een steeg achter de kathedraal van Pietermaai, soms met de ogen van buitenaards leven in een andere tijdsdimensie.

Eric de Brabander ontpopt zich in Het geluid van naderend onweer als een meester in het genre van het spannende, intrigerende korte verhaal. Hij schrijft zijn verhalen eerder in een Amerikaanse traditie en geest, waarbij Amerikaans gelezen kan worden als Noord- én Latijns-Amerikaans, dan in een Nederlandse. De Brabanders short stories zijn echt wonderlijke, vreemde verhalen, surrealistische en magisch-realistische verhalen. In die zin zijn het als het ware ‘fantastische vertellingen’, zo eigen aan de Nederlandstalige literatuur van Curaçao.

Eric de Brabander (Curaçao, 1953) studeerde tandheelkunde in Nederland, werkte enige tijd aan een universiteit in New York en keerde daarna definitief terug naar Curaçao. Hij debuteerde als schrijver in 2009 met de roman Het hiernamaals van Doña Lisa. Daarna volgden Hot Brazilian Wax of het Requiem van Arthur Booi in 2011, De supermarkt van Vieira in 2013, Het dilemma van Otto Warburg in 2016 en De vergankelijkheid der dingen in 2018. Van Het hiernamaals van Doña Lisa kwam in 2021 een Papiamentse vertaling (door Lucille Berry-Haseth) uit, met ook een Amerikaanse uitgave op komst in een vertaling van Olga Rojer. Van De supermarkt van Vieira verscheen in 2020 een Amerikaanse editie, vertaald door Scott Rollins.
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

Reisverhaal ‘Sprong in het diepe’ van Joost Pollmann

auteursfoto Joost Pollmann, "Schertsfiguur", Uitgeverij in de Knipscheer 2018
auteursfoto Joost Pollmann, “Schertsfiguur”, Uitgeverij in de Knipscheer 2018
Joost Pollmann (1957) organiseerde tien edities van de Stripdagen Haarlem, schrijft sinds 1998 striprecensies voor de Volkskrant, publiceerde meerdere essaybundels en geeft lezingen in binnen- en buitenland over beeldcultuur. Het leverde hem de erenaam ‘stripprofessor’ op. In 2018 maakt hij met ‘Schertsfiguur’ zijn literaire debuut: 15 autobiografische ‘stukken’ over de jongen die hij was en over de man die hij werd. Tragisch, komisch, en iets ertussenin. Ook zijn vele reizen blijken prachtige, vaak even ‘hachelijke’ verhalen op te leveren. In december 2018 publiceerde hij op deze site van In de Knipscheer het kerstverhaal ‘Meine Glanz Zeit’. Vandaag verhaalt hij van zijn bezoek aan Bradford in 2017 waar hij een panel voorzat over de vluchtelingencrisis in tekeningen.
Lees hier ‘Sprong in het diepe’
Lees hier ‘Meine Glanz Zeit’
Meer over ‘Schertsfiguur’

«Sfeervolle impressies van de lokale fauna en flora.» – Dr. J. Kroes

VoorplatNatuurlijkHaarlem-75Over ‘Natuurlijk Haarlem’ van Yorick Coolen voor NBD / Biblion, 9 juli 2020:
De natuur in de historische stad Haarlem is het thema van dit mooi uitgevoerde boek van vader en zoon Coolen. Vroeger had Haarlem al een fraaie natuurlijke omgeving, getuige de schilderijen van Ruijsdael en anderen. Bioloog Yorick (1994) verdiepte zich in de groene aspecten van zijn woonstad en hij kwam heel wat moois tegen: van het Jaagpad in Schalkwijk, het landgoed Elswout, de bolwerken, de rivieren Spaarne en Liede, de Kweektuin, de Haarlemmerhout, stadse moes- en volkstuinen, de Kennemerduinen tot aan het strand toe. Zijn sfeervolle impressies van de lokale fauna en flora heeft hij samen met zijn vader Eric (1965) omlijst met fijnzinnige tekeningen in kleur. Een soortenlijst in het Nederlands en Latijn, van Haarlems klokkenspel tot Amerikaanse rivierkreeft, fungeert als index.
Meer over ‘Natuurlijk Haarlem’
Meer over Eric J. Coolen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Gewoon zinnenstrelend.» – André Oyen

VoorplatNatuurlijkHaarlem-75Over ‘Natuurlijk Haarlem’ van Yorick Coolen op Lezers tippen lezers, 15 juni 2020:
«Ik heb hem zien staan. De beruchte Japanse duizendknoop groeit dus ook gewoon in Haarlem.» (…) Het samenspel van tekst en de meer dan 60 illustraties in kleur door zowel Eric J. Coolen als Yorick Coolen toont de stad vanuit het unieke perspectief van hen beiden. (…) De grootstedelijke agglomeratie Haarlem (Haarlem, Heemstede, Bloemendaal en Zandvoort) telt ongeveer 230.000 inwoners, en het stadsgewest Haarlem (Zuid-Kennemerland en IJmond) ruim 430.000 inwoners. Haarlem heeft een belangrijke regionale functie. (…) Het Spaarne is de belangrijkste rivier die door Haarlem stroomt. (…) De rivier wordt vooral in de zomermaanden veel gebruikt door pleziervaart. Ook de Mooie Nel aan de noordoostkant van de stad biedt een groot open vaarwater. Vanaf het Spaarne is via Spaarndam het Noordzeekanaal bereikbaar en via de Ringvaart zijn de plassen van Zuid-Holland te bereiken. De grachten en singels in en rondom de binnenstad zijn bereikbaar voor boten met een geringe doorvaarthoogte. (…) De tochten die door vader en zoon in woord en beeld door het mooie Haarlem gemaakt worden zijn gewoon zinnenstrelend.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Natuurlijk Haarlem’
Meer over Eric J. Coolen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zo levendig geschreven dat letters en papier verdwijnen.» – Erik de Smedt

Pieter WiegersmaOver ‘Vriendschap in enveloppen’ van Pieter Wiegersma in De Leeswolf en MappaLibri, 2000, 2020:
Nadat hij in ‘Postbode van de hemel’ zijn ontmoetingen met kunstenaars uit de kring rond zijn vader Hendrik Wiegersma heeft gememoreerd en in ‘Een kind ziet het dorp’ verteld heeft over zijn jeugd in het Noord-Brabantse Deurne, blikt Pieter Wiegersma (geb. 1920) in dit boek iets synthetischer terug op een aantal markante fases in zijn leven, verbonden met goede en slechte herinneringen. Het bestrijkt de tijd tussen 1920 en 1960. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een wat vergeten, maar thematisch passend Nederlands gedicht. De geborgenheid van het dorpsleven in een dorp in de Peel, de pedagogische verschrikking van de katholieke kostschool Rolduc, het verzet in de Tweede Wereldoorlog en zijn harde verblijf in de gevangenis van Breda en de omgang met een goede Duitser worden met flinke borstelstreken geschilderd. Wiegersma neemt geen blad voor de mond, is uitbundig in zijn enthousiasme en vernietigend in zijn woede. (…) Zo vormen de verhalen van Wiegersma met hun afwisseling van zuurs en zoets en hun felle contrasten een monumentaal glasraam in woorden, het relaas van een man die zelfbewust en intens heeft geleefd, zich vaak druk heeft gemaakt, maar ook de wijsheid heeft gevonden om wat hij moest en mocht meemaken te relativeren. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vriendschap in enveloppen’
Meer over Pieter Wiegersma bij Uitgeverij In de Knipscheer