‘Sneu karma’ (online) gepresenteerd.

Op 1 juli 2021 werd ‘Sneu karma’, de tweede verhalenbundel van Joost Pollmann gepresenteerd in de Haarlems Pletterij, centrum voor debat en cultuur. Met bijdragen van (in volgorde van het programma) Franc Knipscheer (uitgever), Joost Pollmann (auteur), Peter de Rijk (interview), Willem Thies (redacteur), Jaco van der Steen (muzikant), Ezra de Haan (recensent), Jan Willem Reitsma (eerste exemplaar).
Klik hier of hier voor de video van het programma
Meer over ‘Sneu karma’
Meer over Joost Pollmann bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Willem Thies bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Ezra de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Jaco van der Steen

«Dit debuut is een belangrijke stellingname.» – Gerda van de Haar

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan in Liter [Literair tijdschrift nr. 101, jrg. 24] 25 juni 2021:
(…) Licht-fantastische elementen maken het verhalendebuut ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan spannend. (…) In een literair klimaat waarin het, als je op de media afgaat, een pre is wanneer je de hele tekst letterlijk mag opvatten, is dit debuut een belangrijke stellingname. Het verkent de mogelijkheden van het vertellen en het draagt onder meer de breed gelezen sf de literaire wereld binnen. Hoe moeilijk het echter is om nieuwe wegen te bewandelen, blijkt als de twee meest geslaagde verhalen toch het dichtst bij de direct ervaarbare wereld blijven: ‘BRIN17VA’ en ‘Machmut Kanzal’. Het fantastische element is hier niet wetenschappelijk of droomtechnisch verantwoord, maar een bijna vanzelfsprekende uitvergroting van de vertelde wereld. Er vindt maar een kleine verschuiving plaats – en die is beangstigend, want maakt slachtoffers. (…) Beide verhalen impliceren bovendien commentaar op de publieke opinie. (…) Bizarre humor doet de rest. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het korte verhaal is de worst en het spek. Zonder de soep.» – Eric de Brabander

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan, 24 juni 2021:
«De zaterdag opende zich als door een teer mechaniek.» (…) Mark de Haan opent met deze zin zijn eerste verhaal van de verhalenbundel ‘Buitenaards koraal’ (…). En dat was voldoende om mij de bundel in te trekken. (…) De Haans verhalenbundel begint met een verhaal over een moslimjongen met een krantenwijk, die er achter komt dat vreemdelingenhaat in de chromosomen zit van elk mens. Vervolgens een vertelling waarin een groep jongelingen de oorlog verklaart aan de mobiele telefoon die het virtuele leven voorstelt dat echt leven verstikt. (…) Het verhaal ‘Hond’ is magisch realistisch te noemen en gaat over een meisje dat voor onbepaalde tijd voor een hond moet zorgen omdat de eigenaresse van het huisdier naar een andere wereld vertrekt. In enkele bladzijden stelt de auteur een veelvoud aan existentiële vraagstukken aan de orde. En nog vier andere verhalen. Het ene met nog fraaier taalgebruik dan het andere, alle vier even bevreemdend. (…) Elk verhaal roept vragen op die leiden tot zelfonderzoek. Dat is de kracht van deze bundel. (…)
Eric de Brabander (Curaçao) is tandarts, schrijver van romans en verhalen en recensent van boeken voor o.a. Antilliaans Dagblad en Caraïbisch Uitzicht.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«We moeten de naam Mark de Haan na dit debuut maar eens in de gaten houden.» – Kees de Kievid

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan op Boekenbijlage, 19 mei 2021:
(…) Er zijn zeven verhalen in deze bundel te vinden. Volgens de achterflap bestaat er ondanks de verschillen wel degelijk een overeenkomst tussen deze verhalen: “de personages zijn net echte mensen: ze komen allemaal bedrogen uit”. “Net echt” houdt dus in dat ze op echte personen lijken, maar het niet zijn! (…) De Haan verloochent zijn achtergrond niet. Hij studeerde Nederlandse taal en cultuur. (…) Zijn taalgebruik is uitermate soepel en beeldend en zijn metaforen zijn treffend. Nergens tref je enig cliché aan, tenzij het een bedoeld effect heeft. De Haan weet het onbegrijpelijke begrijpelijk te maken en het onaanvaardbare maakt hij aanvaardbaar. (…) We moeten de naam Mark de Haan na dit debuut maar eens in de gaten houden. Hij heeft al een nieuwe roman op stapel staan, die wekt na deze bundel hoge verwachtingen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Literatuur schuurt, zegt men. Dat doen deze verhalen zeker!» – Marjo van Turnhout

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan op Leestafel, 5 mei 2021:
(…) ‘Buitenaards koraal’ is niet de titel van een verhaal. Het komt voor in ‘Machmut Kanzal’, het eerste verhaal. Het duidt op de witte schotels die in zijn arme wijk tegen de gevels hangen. (…) Met een einde waarbij je de rillingen over het lijf lopen, maar helaas is het wel realistisch. (…) Het verhaal ‘Ene Wim’ lijkt surrealistisch. Een niet na te vertellen verhaal over de maakbaarheid van de mens, met de hulp van drugs, vaccinatie en volksverlakkerij. Actuele onderwerpen, maar door de manier waarop ze in het verhaal gebruikt zijn gelukkig te bizar om echt te kunnen zijn. Toch? Zo zijn er zeven verhalen die allemaal anders zijn en toch ook iets gemeen hebben: er is steeds een hoofdpersoon die geconfronteerd wordt met een harde werkelijkheid zoals die in het verhaal past. Voor de lezer ontvouwt zich die ietwat absurde werkelijkheid langzaam tot een vaak onverwachte climax. Doordat er steeds een maatschappijkritische noot in het verhaal zit geven ze je een ongemakkelijke gevoel. Literatuur schuurt, zegt men. Dat doen deze verhalen zeker!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schrijven geeft me kracht en inspiratie om ouder-worden in de ogen te kijken.» – Eric de Brabander

VoorplatBrabanderOnweer-75Over ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander in interview door Michiel van Kempen op Caraïbisch Uitzicht, 17 maart 2021:
Eric de Brabander (Willemstad, Curaçao, 1953) schreef vijf romans (…) en twee weken geleden ‘Het geluid van naderend onweer’, een bundeling van 27 verhalen. Verhaalkunst in tijden van corona. (…) Mijn magie is absurd. De Curaçaoënaar neemt zijn onverklaarbare zaken heel serieus en zal wellicht wat problemen hebben met mijn absurditeit. Natuurlijk is er op onze eilanden, net als op het ons omringende vasteland sprake van een hang naar het onverklaarbare. Ik zeg echter beslist niet dat het magisch realisme een Latijns-Amerikaanse oorsprong heeft, zoals zoveel anderen beweren. (…) Ik nog wel meer schrijvers uit andere streken als de onze die zich met het ongrijpbare bezighouden. (…) Als ik al iets met Boeli van Leeuwen gemeen zou hebben is het dat we beiden goede ogen hebben voor wat er zich in deze samenleving afspeelt. (…) Van grote schrijvers uit de wereldliteratuur word ik alleen maar nederig. (…) Een groot inspirator is voor mij de Colombiaanse schrijver Alvaro Mutis. (…) Wie mij leest en het werk van Mutis kent weet waar deze man me geïnspireerd heeft. Maar om direct antwoord te geven op je vraag, mijn eigen ervaringen zijn het belangrijkste, daar schrijf ik over.
Lees hier het interview
Meer over ‘Het geluid van naderend onweer’
Meer over Eric de Brabander op deze site
Meer over Michiel van Kempen op deze site

Voorpublicatie verhaal van Eric de Brabander

VoorplatBrabanderOnweer-75Het verhaal Peter Pan uit ‘Het geluid van naderend onweer’ van Eric de Brabander in Antilliaans Dagblad, 30 januari 2021:
Speciaal voor het Antilliaans Dagblad stelde de auteur een van de verhalen uit zijn binnenkort te verschijnen nieuwe boek ‘Het geluid van naderend onweer’ ter beschikking: ‘Peter Pan’, een sneak peek van wat de lezer van het volledige boek te wachten staat. De bundel telt 27 verhalen. ‘Het geluid van naderend onweer’ is het zesde boek van Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer. “De Brabanders short stories zijn echt wonderlijke, vreemde verhalen, surrealistische en magisch-realistische verhalen. In die zin zijn het als het ware ‘fantastische vertellingen’, zo eigen aan de Nederlandstalige literatuur van Curaçao.”
Lees hier het verhaal ‘Peter Pan’
Meer over ‘Het geluid van naderend
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hoe bizar, vergezocht en fantastisch de verhalen ook zijn, je blijft lezen.» – Mirjam Scholten

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan voor NBD/Biblion, 21 januari 2021:
Verhalenbundel. Een jongen weigert met zijn ouders mee te gaan naar de moskee, waar zijn vader gevraagd is te komen lezen. Een aantal pubers voert in een midzomernacht een geheime operatie uit, waarbij de drank vloeit. Een dramadocente krijgt de zorg over een hond toevertrouwd van een vrouw die zegt naar een andere wereld te vertrekken. Een van twee teruggetrokken samenwonende mannen gaat naar een klassenreünie. Het laatste verhaal gaat over serumdipity, een samengaan van serum en serendipiteit – het een vinden terwijl je iets anders zoekt. Het serum zou de intelligentie beïnvloeden, maar hoe? Een antivaxxer met invloed haakt er op aan. Wat de verhalen gemeen hebben is dat de personages bedrogen uitkomen. Ze willen ergens heen, iets bereiken, hun eigen weg gaan, maar het lukt niet. Lijkt de wereld in het eerste verhaal nog op de onze, later komt de lezer in andere universums terecht en kan zijn hoofd gaan tollen. Hoe bizar, vergezocht en fantastisch de verhalen ook zijn, je blijft lezen. De auteur paart een uitstekende pen aan fijne humor en soms onnavolgbare fantasie.
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Bundel boordevol verlangen.» – Arne Rombouts

CoverStromenvoorDef.inddOver ‘Stromen die de zee niet vinden’ van Rob Verschuren in Enjoy Beauty (B), zomer 2019:
Rob Verschuren reist in elf verhalen de wereld rond en deelt met de lezer de zoektocht van elf alledaagse en vreemde personages. Je ontdekt alle ingrediënten van melancholie, humor en avontuur. Soms onwerelds, soms als een kind in een veel te grote wereld, zet hij de dwaasheid tegenover de wijsheid. Een aandoenlijke bundel, boordevol verlangen, steeds in een spanningsveld tussen verschillende culturen.
Meer over ‘Stromen die de zee niet vinden’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Veelbelovend debuut met originele verhalen. Hartverscheurend en ontroerend.» – Piet Windhorst

coverEreeks6-OWH-DefOver ‘Olifanten warm houden’ van Dieuwke van Turenhout op Leeskost, 22 april 2019:
(…) Een belangrijk kenmerk van korte verhalen is het slot. Sterke verhalen hebben een raadselachtig of onverwacht slot. Bij deze verhalen is dat zeker het geval. (…) We treffen humor aan, niet door het gegeven, maar door de laconieke woordkeus. (…) In enkele verhalen is sprake van een diepe tragiek. Hier toont de schrijfster een groot invoelend vermogen. Hartverscheurend is ‘Onye mere nwa akwa’, waarin een baby langzaam sterft. Dat is ook het geval in ‘De moeder’. Het gelukt de moeder met een postnatale depressie niet om haar huilende baby stil te krijgen. Ontroerend is het titelverhaal ‘Olifanten warm houden’. Een eenzame weduwe heeft geen enkele contact. Het gezelschap van haar dochter mist ze erg, maar die moet zo nodig truien breiden voor kou lijdende olifanten in India. Tragisch, maar ook hilarisch. (…) Een veelbelovend debuut met originele verhalen die bepaald niet oppervlakkig zijn maar juist veel diepgang vertonen. (…)
Meer over ‘Olifanten warm houden’