«Segura moet zijn verbeeldingskracht koesteren, want die is uniek.» – L. Torn

VoorplatHeidens-75Over ‘Heidens altaar’ van Ulises Segura voor NBD /Biblion, 12 april 2022:
Ulises Segura (1973) debuteerde in 2016 met ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’, een bundel verhalen die zich afspelen in een magisch-realistische omgeving. De bundel werd welwillend door recensenten ontvangen. In deze tweede bundel verhalen zien we dat Segura zich verder heeft ontwikkeld. Qua verbeeldingskracht scoort Segura opnieuw hoog. Hij weet met weinig middelen een meestal dreigende sfeer op te roepen. Bijvoorbeeld in het verhaal ‘Reygerswael’ waarin drie jongens naar een eiland roeien waar ze in een verlaten fabriek elkaar kwijtraken. Of het sterke verhaal ‘Bladmaskers’ waarin een vrouw haar overleden man elk jaar opgraaft en voor een week weer tot leven wekt om samen een goede tijd te hebben. In het verzinnen van zulke grensoverschrijdende ervaringen is Segura op zijn sterkst. (…) Segura moet zijn verbeeldingskracht koesteren, want die is uniek. (…)
Meer over ‘Heidens altaar’
Meer over Ulises Segura bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Magisch, wonderlijk, griezelig, maar met een realistische inslag.» – Marjo van Turnhout

VoorplatHeidens-75Over ‘Heidens altaar’ van Ulises Segura op Leestafel, maart 2022
(…) Eigenlijk laten de zes verhalen zich niet navertellen. Ze zijn op zijn zachtst gezegd eigenaardig. Magisch, wonderlijk, griezelig, maar met een realistische inslag. Je begint aan een verhaal over normale mensen, die vervolgens iets meemaken of iets doen wat niet echt normaal is. Maar toch wel logisch. Meestal dan. Ze gaan over vertrouwen, maar ook over verraad. En na ieder verhaal moet je even bijkomen en bedenken: wat heb ik nu eigenlijk gelezen? De titel? Ik doe een gooi: Het concept van het heidens altaar is ontstaan in Zuid-Europa uit een heidens gebruik, waarbij een viering werd gehouden op het graf van een overledene. Dat is wel een element dat je in de meeste verhalen terugvindt: iemand is er niet meer, en wordt op de een of andere manier herdacht.(…) Bladmaskers lijkt op het eerste gezicht een luguber verhaal. Maar eigenlijk is het heel liefdevol. Een verhaal over schepping, iedere keer weer. (…) Het tweede verhaal – het mooiste – heet De Grootte van een Duimspijker en gaat over rouw. Terwijl dat gaandeweg duidelijk wordt, weet de lezer niet meer in hoeverre hetgeen hij beschrijft echt is. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Heidens altaar’
Meer over Ulises Segura bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Stalenkaart van schrijfsels waarin vakmanschap en de kracht van de verbeelding hoogtij vieren.» – André Oyen

VoorplatHeidens-75Over ‘Heidens altaar’ van Ulises Segura op Ansiel, februari 2022:
Ulises Segura (1973) groeide op in een arbeiderswijk in Aalst als kind van ouders met zowel Franse als Spaanse roots. Zijn vader vertelde hem in zijn jeugd veelvuldig sterke verhalen, een orale traditie die al langer in de familie leefde en die Ulises er rond zijn vijfendertigste toe bracht zijn eigen vorm van tall tales te bedenken en verwoorden. Ulises Segura debuteerde bij In de Knipscheer met de verhalenbundel ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’, de eerste uitgave in de Extaze-reeks. De bundel werd genomineerd voor de ANV Debutantenprijs in 2017. (…) In ‘Heidens altaar’, zijn tweede verhalenbundel, dwalen zijn personages allen in een wereld die hen kwetst, maar die hen ook immuun maakt voor harde en soms zelfs genadeloze klappen. Ondanks hun confrontaties met de eindigheid der dingen raken ze hun levenslust niet kwijt en blijven ze vechten tegen beter weten in. (…) Deze verhalenbundel is een stalenkaart van schrijfsels waarin vakmanschap en de kracht van de verbeelding hoogtij vieren.
Lees hier de aankondiging
Meer over ‘Heidens altaar’
Meer over Ulises Segura bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het zou eeuwig zonde zijn als deze korte verhalenbundel niet de aandacht gaat krijgen die hij verdient.» – Eric de Brabander

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan in Antilliaans Dagblad, 11 september 2021:
«De zaterdag opende zich als door een teer mechaniek.» (…) Mark de Haan opent met deze zin zijn eerste verhaal van de verhalenbundel ‘Buitenaards koraal’ (…). En dat was voldoende om mij de bundel in te trekken. (…) De Haans verhalenbundel begint met een verhaal over een moslimjongen met een krantenwijk, die er achter komt dat vreemdelingenhaat in de chromosomen zit van elk mens. Vervolgens een vertelling waarin een groep jongelingen de oorlog verklaart aan de mobiele telefoon die het virtuele leven voorstelt dat echt leven verstikt. (…) Het verhaal ‘Hond’ is magisch realistisch te noemen en gaat over een meisje dat voor onbepaalde tijd voor een hond moet zorgen omdat de eigenaresse van het huisdier naar een andere wereld vertrekt. In enkele bladzijden stelt de auteur een veelvoud aan existentiële vraagstukken aan de orde. En nog vier andere verhalen. Het ene met nog fraaier taalgebruik dan het andere, alle vier even bevreemdend. (…) Elk verhaal roept vragen op die leiden tot zelfonderzoek. Dat is de kracht van deze bundel. (…)
Eric de Brabander (Curaçao) is tandarts, schrijver van romans en verhalen en recensent van boeken voor o.a. Antilliaans Dagblad en Caraïbisch Uitzicht.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het was me na tien regels helder en klaar: wat kon die De Haan schrijven.» – Len Borgdorff

MarkdeHaanOver Mark de Haan op Een zachte berm, 15 augustus 2021:
(…) Bij ‘Machmut Kanzal’ was het me na tien regels het helder en klaar: wat kon die De Haan schrijven. Daarom verbaasde het me dat Marks eerste verhalenbundel uitkwam. Ik bedoel: dat dat pas eind 2020 gebeurde. Hij mocht wel een beetje opschieten, met dat talent van hem, dacht ik indertijd. Ik vond het daarom billijk dat hij na drie jaar redacteurschap weer afscheid nam: hij had zijn werk, er was een verbouwing geweest, hij was vader geworden en hij moest dus ook schrijven. Rond zijn dertigste moest er toch wel iets van hem uitkomen, leek me. Het werd op zijn drieëndertigste. Een verlaat debuut dus, maar de flaptekst beloofde een roman. (…) Een paar weken geleden zag ik een foto van hem waarop hij kaal is, en nu krijg ik bericht dat hij is overleden, ruim een half jaar na zijn debuut. Hij hoopte, lees ik, zijn roman nog af te krijgen. Op Youtube vind ik een interview met hem, nog geen maand oud. Op de film heeft hij weer wat haar, zie ik, maar ik herken Mark niet eens aan zijn neus; wel aan zijn stem, wel aan enkele opmerkingen. (…) De wereld kent veel vergissingen, de dood van Mark is een grote, is een ernstige vergissing.
Len Borgdorff is o.a. oud-hoofdredacteur van literair tijdschrift ‘Liter’
Lees hier of hier
Kijk hier naar interview met Mark de Haan op 22 juni 2021
Meer over ‘Buitenaards koraal’, het debuut van Mark de Haan
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

‘Sneu karma’ (online) gepresenteerd.


Op 1 juli 2021 werd ‘Sneu karma’, de tweede verhalenbundel van Joost Pollmann gepresenteerd in de Haarlems Pletterij, centrum voor debat en cultuur. Met bijdragen van (in volgorde van het programma) Franc Knipscheer (uitgever), Joost Pollmann (auteur), Peter de Rijk (interview), Willem Thies (redacteur), Jaco van der Steen (muzikant), Ezra de Haan (recensent), Jan Willem Reitsma (eerste exemplaar).
Klik hier of hier voor de video van het programma
Meer over ‘Sneu karma’
Meer over Joost Pollmann bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Willem Thies bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Ezra de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Jaco van der Steen

«Dit debuut is een belangrijke stellingname.» – Gerda van de Haar

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan in Liter [Literair tijdschrift nr. 101, jrg. 24] 25 juni 2021:
(…) Licht-fantastische elementen maken het verhalendebuut ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan spannend. (…) In een literair klimaat waarin het, als je op de media afgaat, een pre is wanneer je de hele tekst letterlijk mag opvatten, is dit debuut een belangrijke stellingname. Het verkent de mogelijkheden van het vertellen en het draagt onder meer de breed gelezen sf de literaire wereld binnen. Hoe moeilijk het echter is om nieuwe wegen te bewandelen, blijkt als de twee meest geslaagde verhalen toch het dichtst bij de direct ervaarbare wereld blijven: ‘BRIN17VA’ en ‘Machmut Kanzal’. Het fantastische element is hier niet wetenschappelijk of droomtechnisch verantwoord, maar een bijna vanzelfsprekende uitvergroting van de vertelde wereld. Er vindt maar een kleine verschuiving plaats – en die is beangstigend, want maakt slachtoffers. (…) Beide verhalen impliceren bovendien commentaar op de publieke opinie. (…) Bizarre humor doet de rest. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het korte verhaal is de worst en het spek. Zonder de soep.» – Eric de Brabander

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan, 24 juni 2021:
«De zaterdag opende zich als door een teer mechaniek.» (…) Mark de Haan opent met deze zin zijn eerste verhaal van de verhalenbundel ‘Buitenaards koraal’ (…). En dat was voldoende om mij de bundel in te trekken. (…) De Haans verhalenbundel begint met een verhaal over een moslimjongen met een krantenwijk, die er achter komt dat vreemdelingenhaat in de chromosomen zit van elk mens. Vervolgens een vertelling waarin een groep jongelingen de oorlog verklaart aan de mobiele telefoon die het virtuele leven voorstelt dat echt leven verstikt. (…) Het verhaal ‘Hond’ is magisch realistisch te noemen en gaat over een meisje dat voor onbepaalde tijd voor een hond moet zorgen omdat de eigenaresse van het huisdier naar een andere wereld vertrekt. In enkele bladzijden stelt de auteur een veelvoud aan existentiële vraagstukken aan de orde. En nog vier andere verhalen. Het ene met nog fraaier taalgebruik dan het andere, alle vier even bevreemdend. (…) Elk verhaal roept vragen op die leiden tot zelfonderzoek. Dat is de kracht van deze bundel. (…)
Eric de Brabander (Curaçao) is tandarts, schrijver van romans en verhalen en recensent van boeken voor o.a. Antilliaans Dagblad en Caraïbisch Uitzicht.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«We moeten de naam Mark de Haan na dit debuut maar eens in de gaten houden.» – Kees de Kievid

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan op Boekenbijlage, 19 mei 2021:
(…) Er zijn zeven verhalen in deze bundel te vinden. Volgens de achterflap bestaat er ondanks de verschillen wel degelijk een overeenkomst tussen deze verhalen: “de personages zijn net echte mensen: ze komen allemaal bedrogen uit”. “Net echt” houdt dus in dat ze op echte personen lijken, maar het niet zijn! (…) De Haan verloochent zijn achtergrond niet. Hij studeerde Nederlandse taal en cultuur. (…) Zijn taalgebruik is uitermate soepel en beeldend en zijn metaforen zijn treffend. Nergens tref je enig cliché aan, tenzij het een bedoeld effect heeft. De Haan weet het onbegrijpelijke begrijpelijk te maken en het onaanvaardbare maakt hij aanvaardbaar. (…) We moeten de naam Mark de Haan na dit debuut maar eens in de gaten houden. Hij heeft al een nieuwe roman op stapel staan, die wekt na deze bundel hoge verwachtingen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Literatuur schuurt, zegt men. Dat doen deze verhalen zeker!» – Marjo van Turnhout

VoorplatBuitenaards-75Over ‘Buitenaards koraal’ van Mark de Haan op Leestafel, 5 mei 2021:
(…) ‘Buitenaards koraal’ is niet de titel van een verhaal. Het komt voor in ‘Machmut Kanzal’, het eerste verhaal. Het duidt op de witte schotels die in zijn arme wijk tegen de gevels hangen. (…) Met een einde waarbij je de rillingen over het lijf lopen, maar helaas is het wel realistisch. (…) Het verhaal ‘Ene Wim’ lijkt surrealistisch. Een niet na te vertellen verhaal over de maakbaarheid van de mens, met de hulp van drugs, vaccinatie en volksverlakkerij. Actuele onderwerpen, maar door de manier waarop ze in het verhaal gebruikt zijn gelukkig te bizar om echt te kunnen zijn. Toch? Zo zijn er zeven verhalen die allemaal anders zijn en toch ook iets gemeen hebben: er is steeds een hoofdpersoon die geconfronteerd wordt met een harde werkelijkheid zoals die in het verhaal past. Voor de lezer ontvouwt zich die ietwat absurde werkelijkheid langzaam tot een vaak onverwachte climax. Doordat er steeds een maatschappijkritische noot in het verhaal zit geven ze je een ongemakkelijke gevoel. Literatuur schuurt, zegt men. Dat doen deze verhalen zeker!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenaards koraal’
Meer over Mark de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer