«Rob Verschuren leidt je een wereld in die wervelt, overtuigt, verwondert en ontroert.» – Ezra de Haan

VoorplatVerschurenCarmona-750Over ‘Carmona’ van Rob Verschuren op Elders, 25 november 2022:
Bijzonder lastig is het over vrijheid, of het afnemen ervan, te schrijven zonder ergens Kafka of George Orwell te noemen. ‘Het proces’ en ‘1984’ behoren immers tot het mondiale gedachtegoed. Het is Rob Verschuren in zijn laatste roman ‘Carmona’ gelukt om daar een nieuwe dimensie aan toe te voegen. (…) Wu is veroordeeld tot veertien maanden gevangenisstraf wegens het plegen van een bankoverval met een speelgoedpistool. In tegenstelling tot andere criminelen zocht hij juist zijn straf op. (…) Wellicht voorzag hij wat de directeur hem in een gesprek duidelijk maakte: ‘Mijn gevangenis is de enige plek waar mensen vrij zijn. Vrij om aan zichzelf te werken, om te reflecteren over misstappen uit het verleden en zich te bezinnen over de toekomst.’ (…) Rob Verschuren laat Wu dromen van een leven tussen mensen die hun wijsheid niet uit boeken halen, maar uit de natuur: ‘Eenvoudige mensen, die het leven aanvaardden zoals het kwam, zonder te verdwalen in een doolhof van existentialistische vertwijfeling.’ En zo schrijft deze auteur licht in een zwaarmoedige, prachtige roman. Zoals we het gewend zijn uit zijn eerdere vier boeken van dit onbelichte, schitterende oeuvre, schrijft Verschuren beeldend zonder daarvoor ooit een woord teveel nodig te hebben. Met welgekozen formuleringen leidt hij je een wereld in die wervelt, overtuigt, verwondert en ontroert. Ook in ‘Carmona’ heeft hij daar maar weinig pagina’s voor nodig. Om precies te zijn: 141.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Carmona’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Geschreven met de bekwaamheid van de bonsaimeester. Een magnifieke roman.» – Yolande Belghazi-Timman

VoorplatVerschurenCarmona-750Over ‘Carmona’ van Rob Verschuren op Boekenbijlage, 24 oktober 2022:
(…) Wu, emeritus hoogleraar Russische letterkunde, is vastgelopen in zijn leven. Tussen twee werelden gevallen in een lege bodem van het bestaan. Beroofd van zijn portefeuille pleegt hij een bankoverval met een gestolen speelgoedpistooltje op het Vrijheidsplein in de bovenstad. Hij wordt veroordeeld tot ruim een jaar detentie. (…) Terwijl de meeste gevangenen hunkerend uitkijken naar de dag van vrijlating, ziet Wu er huizenhoog tegenop. (…) Hij komt te werken in de gevangeniskwekerij waar bonsaiboompjes geproduceerd worden. (…) Wu is verlaten door zijn vrouw en kinderen, afgewezen door zijn studenten, zelfs zijn boeken hebben zich tegen hem gekeerd. Zijn vrijheid is die waarover Janis Joplin zingt: ‘Freedom is just another word for nothing left to lose.’ In de gevangenis verandert Wu. Centraal in deze ontwikkeling staat de relatie met zijn celgenoot Kid, een jonge drugsverslaafde. De deftige professor en de streetwise junkie. (…) Op een dag vraagt de jongen wanneer Wu voor het laatst gelukkig was. Het antwoord is de opmaat voor een verrassend en ontroerend einde. ‘Carmona’ is geschreven met de bekwaamheid van de bonsaimeester. (…) Snoeien en laten groeien. Met als resultaat een magnifieke roman die nu eens inzoemt op een situatie tussen mensen met al hun emoties van gevoelloosheid tot en met euforie, en dan het perspectief weer verbreedt naar de dystopische context. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Carmona’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Geschreven in een ingetogen literaire stijl voor een brede tot literaire lezersgroep.»

VoorplatVerschurenCarmona-750Over ‘Carmona’ van Rob Verschuren voor NBD / Biblion, 21 oktober 2022:
Een psychologische roman over eenzaamheid, vriendschap en gevangenschap. Het verhaal speelt zich af in een Aziatische stad, waar emeritus hoogleraar Russische literatuur John Wu een misdaad pleegt nadat zijn vrouw hem verlaat en hij door eenzaamheid en depressie geplaagd wordt. In de gevangenis vindt Wu een prettig bestaan. Hij is onder de mensen en er wordt voor hem gezorgd. De celgenoot van Wu is een drugsverslaafde jongen die veroordeeld is tot een levenslange straf voor doodslag. Na een moeizame start groeit er langzaam een vriendschap tussen de twee. Geschreven in een ingetogen literaire stijl en geschikt voor een brede tot literaire lezersgroep. Rob Verschuren (1953) is een Nederlandse auteur. Hij heeft lang als copywriter in de reclame gewerkt. Sinds het midden van de jaren tachtig woont hij buiten Nederland, de laatste dertien jaar in Vietnam, met zijn Vietnamese familie. ‘Carmona’ is na de verhalenbundel ‘Stromen die de zee niet vinden’ en de romans ‘Tyfoon’, ‘Het karaokemeisje’ en ‘Het witte land’ zijn vijfde boek bij Uitgeverij In de Knipscheer.
Meer over ‘Carmona’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Met veel mensenkennis, en met een goed oog voor de kleinheid en de zelfzucht van mensen, geschreven. – H. Marzak

VoorplatRaakt-75Over ‘Wat ons raakt’ van Niek Bremen voor NBD / Biblion, 11 februari 2022:
Met veel mensenkennis heeft de auteur zijn tweede boek geschreven. (…) Het eerste en beste verhaal is geschreven als een stuk uit het dagboek van het joodse meisje Dini Wolff, dat in de Tweede Wereldoorlog moest onderduiken en uiteindelijk toch naar Auschwitz werd afgevoerd. (…) De andere verhalen spelen rond allerlei mensen in hun leven van alledag. (…) De laatste afdeling bevat meerdere verhalen over een en dezelfde hoofdpersoon. De auteur heeft een goed oog voor de kleinheid en de zelfzucht van mensen die bedreigd worden in hun kabbelend bestaan.
Lees hier de recensie
Kijk ook naar het interview door Peter de Rijk met Niek Bremen bij de presentatie
Meer over ‘Wat ons raakt’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Beeldend, poëtisch, geestig maar ook spannend boek van meesterverteller Ton van Reen.» – Fredy Schild

VoorplatHetnooitgeschrevenverhaal-75Over ‘Het nooit geschreven verhaal’ van Ton van Reen, 10 april 2022:
Weer een “echte” Ton van Reen. Beeldend, poëtisch, geestig maar ook spannend! Mooie beelden over het maanmannetje dat de laatste mirabellen uit de boom plukt, de gele tuinbroek van oma Maria uit de tijd van de bloemenkinderen en de oude mannen die zich nog eens lekker omdraaien in hun graf, wachtend op het Laatste Oordeel op de Dag der Opstanding, meanderen door het verhaal over liefde, vriendschap, jaloezie en over een moord, lang geleden gepleegd. Ton van Reen hoorde van die moord toen hij als jonge verpleger werkte in een psychiatrisch ziekenhuis, zestig jaar geleden. Hij wilde het gebeuren, net als Anton Rijkers, de schrijver in het verhaal, verwerken in een boek. Anton Rijkers schreef schriften vol die hij weer verbrandde en het kwam nooit tot een boek. De rol die deze Anton speelt in het verhaal wordt langzaam duidelijk! Ton van Reen (alter ego Anton Rijkers?) schreef alsnog het boek ‘Het nooit geschreven verhaal’, gesitueerd in een kleine gemeenschap waar, net als overal in de wereld, liefde, jaloezie, opoffering en vriendschap de mensen verbindt en uit elkaar drijft. Een boek om van te houden, te herlezen en van te genieten. Een boek van meesterverteller Ton van Reen.
Fredy Schild is beeldend kunstenaar te Utrecht
Meer over ‘Het nooit geschreven verhaal’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ontwapenend verhaal over de beladen vriendschap tussen twee mannen.» – Kristien De Wolf

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer op My personal coach, 15 augustus 2021:
‘Het oog van de kraanvogel’ is een ontwapenend verhaal over de beladen vriendschap tussen twee mannen. Over persoonlijkheid, identiteit en seksualiteit. Een roman over coming-out in de brede zin van het woord. Al ontdek je dat pas laat in het boek. Eerst moet je langsheen een geduldig opgebouwd en onderhuids spannend pad van ogenschijnlijk triviale gebeurtenissen in een niet bijster opwindend leven. Elk mens draagt de verantwoordelijkheid om de eigen identiteit te ontdekken. Hier trouw en liefdevol mee omgaan is een voorwaarde om jezelf te kunnen zijn. Ontrouw hieraan, maakt meer slachtoffers dan je zou denken. Een hele mooie en intrigerende roman waar wel wat uit te leren valt.
Bron
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een verhaal dat je nooit loslaat tijdens het lezen, ook niet na het lezen.» – Guido Goedgezelschap

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer op De Leesclub van Alles en op, 27 juli 2021:
Marcus (piano) en Arthur (viool) willen hun muzikale talenten verzilveren en na hun middelbaar onderwijs kiezen zij voor een muziekopleiding aan het conservatorium. Arthur is tweedejaars en op de campus ontmoet hij de eerstejaarsstudent Marcus voor het eerst. Er ontstaat een soort van prille vriendschap tussen de beide jonge mannen. Beide heren hebben echter een andere kijk op het begrip ‘vriendschap’. (…) Arthur wordt orkestmuzikant. Tijdens een internationale rondreis komt het grensoverschrijdend gedrag van de dirigent van hun symfonieorkest aan het licht. Marcus houdt het conservatorium na één jaar voor bekeken en hij studeert af als jurist. Zijn relatie met Carlijn ging de mist in en Sofie liet hem niet toe in haar leven. Vanuit Nederland wordt hij uitgezonden naar Japan om het gedrag van de dirigent te gaan bespreken. Niemand minder dan Arthur wordt zijn contactpersoon. Na 25 jaar steekt hun verleden, op een zeer confronterende manier, weer de kop op. De verwijten aan het adres van Marcus zijn, al dan niet terecht, zeer hard en hij blijft enigszins verweesd en verward achter en hij stelt zich vragen over de keuzes die hij in het leven gemaakt heeft. (…) Peter W.J. Brouwer schrijft een diepgaande en confronterende roman waarin het maken van keuzes vaak zeer belangrijk is. Vriendschap, liefde, uitkomen voor eigen geaardheid. Allemaal thema’s die de schrijver vanuit zijn filosofische achtergrond benadert en uitdiept in ‘Het oog van de kraanvogel’, een beklijvend boek, een verhaal dat je nooit loslaat tijdens het lezen, ook niet na het lezen.
Lees hier of hier de hele recensie
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«En wordt een vriendschap ontleed. Dit levert een mooie psychologische roman op.» – Marjo van Turnhout

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer op Leestafel, 20 mei 2021:
‘De nacht had [Marcus] met een vrouw doorgebracht. Ze reikte tot aan zijn schouder en had een litteken dat haar hele wang bedekte. Hij had gedacht dat ze alleen waren. En dat waren ze ook, maar de werkelijkheid had bewogen. Iets was verschoven en misschien was dat al eerder gebeurd.’ (…) Het leven verliep normaal: hij studeerde en had een relatie met Carlijn. Tot hij Arthur ontmoette. Hij was een vriend, maar vanaf het begin was het wat ongemakkelijk: later zal Marcus het wurgzorg noemen. (…) In de ogen van Marcus ‘redt’ Carlijn hem, zijn ongemak leidt niet tot daadkracht. En zonder Arthur gaat het leven verder. (…) Marcus is 43 en voor zaken in Tokio waar hij Arthur opnieuw ontmoet. (…) Hoe blind kun je zijn voor jezelf en je behoeften? Is het de tijdsgeest die Marcus er van weerhoudt eerlijk te zijn voor zichzelf? In een prachtige stijl schrijft Brouwer over een coming-out – hoewel, erkent Marcus eigenlijk wel wie hij is? In ieder geval is het een zoektocht naar een eigenheid. Verdeeld in drie hoofdstukken, Tokio – Amsterdam – Tokio, wordt een man geconfronteerd met zijn leven en alles wat hij meegemaakt heeft. En wordt een vriendschap ontleed. Dit levert een mooie psychologische roman op vol introspectie, die je als lezer aan het denken zet. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het heeft voor mij iets van die haast niet te beschrijven intimiteit in relaties.» – Peter de Rijk

epiloog kraanvogelIn de aflevering van 18 mei 2021 van de livestream/podcast ‘De Epiloog’ beantwoordt Peter WJ Brouwer onverbloemd de vragen die interviewer Peter de Rijk over zijn jongste roman ‘Het oog van de kraanvogel’ stelt. R: Wat ik zo bijzonder vind is dat je taal overkomt als bloemrijk terwijl die dat niet is. Je schrijft heel helder Nederlands en tegelijkertijd weet je daarmee heel veel op te roepen. BR: Ik heb geprobeerd als schrijver jou als lezer de mogelijkheid te geven voor wie van de mannelijke personages je de meeste sympathie hebt, want ze zijn nogal tegengesteld, ook in de intenties naar elkaar toe. R: We zijn tegenwoordig geobsedeerd door seksualiteit en geaardheid en er komen steeds meer begrippen bij. BR: Ik vind seksuele geaardheid volkomen oninteressant. Voor mij is dat uitsluitend een motief om iets anders te willen zeggen. R: Wat heel bijzonder is aan het boek, en ik denk dat het wat dat betreft uniek is, is het belang van broeken. (…) Die broek wordt haast een personificatie. Ik vind misschien dat wel het mooiste aan het boek, omdat het voor mij iets heeft van die haast niet te beschrijven intimiteit in relaties. (…) BR: Dat is een thema: in hoeverre zijn we bereid te zien zoals we zelf zijn. (…) Ik heb begrepen dat jongeren nog steeds als de dood zijn om uit de kast te komen en dat ook weer jongere schrijvers nodig zijn om ze dat zetje te geven (…) Ik heb geprobeerd ook vanuit een jong publiek te denken en zo dicht mogelijk bij mezelf te komen, zoals ik in die tijd was. (…)

Luister en kijk op Facebook of op Youtube naar deze aflevering.
Meer over De Epiloog
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’

«De spanning wordt bijna tastbaar in prettig lezend, soepel proza met vaak rake observaties.» – Hans Pols

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer voor NBD / Biblion, 5 mei 2021:
Marcus is jurist en wordt voor zijn werk naar Japan gestuurd. De contactpersoon voor zijn opdracht is een bekende, Arthur was vijfentwintig jaar eerder een studievriend van hem, maar hun vriendschap liep stuk omdat een van hen niet eerlijk was over zijn geaardheid. De auteur (1965) weet het ontstaan van hun vriendschap boeiend te beschrijven en maakt de spanning die er tussen de twee jongens bijna tastbaar in prettig lezend, soepel proza met vaak rake observaties. Behalve Marcus en Arthur zelf spelen nog twee anderen een rol in het gezamenlijke studentenverleden: Marcus’ huisgenoot en vriendin Carlijn en de wat mysterieuze Sophie. De vriendschap loopt dus mis. Hoe reageren beide mannen als ze lang nadat de vriendschap kapot ging weer met elkaar worden geconfronteerd. Een boeiende psychologische roman over vriendschap, identiteit en verwachtingen. Tweede roman van de auteur die zijn romandebuut maakte met ‘Het Siamees moment’ (2017).
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer