Over Hugo Pos door Michiel van Kempen op Literatuurgeschiedenis.org, 24 september 2025:
Hugo Pos (1913-2000) was een Nederlandstalig schrijver van Surinaamse afkomst. Hij heeft veel korte verhalen geschreven, een genre waarin Godfried Bomans, J.M.A. Biesheuvel en F.B. Hotz furore hebben gemaakt. Ook hij schreef een reeks bundels met kwatrijnen, de vierregelige versvorm waarin vooral Willem de Mérode, Jacob Israël de Haan, P.C. Boutens en E. du Perron uitblonken. Bijzonder was verder dat Hugo Pos zijn literaire carrière in feite pas begon toen hij op 72-jarige leeftijd de verhalenbundel Het doosje van Toeti publiceerde; hij zou tot aan zijn dood nog bijna twintig boeken schrijven. (…) Hugo Pos schreef met een inlevend vermogen dat de dingen in een mild daglicht stelde. (…) Ook de afstand in tijd speelt in veel verhalen een rol: mensen worden milder, of blijken na verloop van tijd zaken die ooit dramatisch leken in een heel ander daglicht te zien. Voor de verhaalsetting put Pos uit de drie geografische coördinaten die zijn leven bepaald hebben: Suriname, Nederland en Oost-Azië. Bijna altijd draait het bij Pos om de afstand in tijd tussen twee gebeurtenissen. (…) Met zijn kwatrijnen betoonde Hugo Pos zich een waardig navolger van de man die het genre ooit groot maakte: de Perzische dichter Omar Khayyám (1048-1123). In de korte vorm van vier regels legt Pos vaak een mini-anekdote neer gevolgd door een slotregel waaruit berusting en wijsheid spreekt. (…) Om de soms sceptische en meestal relativerende kijk op het leven noemde Pos ze zelf ‘nestoriaanse kwatrijnen’. (…)