«Ademloos heb ik dit boek uitgelezen. Grote complimenten voor dit fijnzinnige boek.» – Marianne Janssen

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op LeesKost, 10 december 2025:

Duifje Derkje Engerling zoekt naar rupsen op het landje achter de bouwval Celblok waar ze sinds kort als kraker met haar moeder Francie samen woont. Daar, in het groen, ontmoet ze Rayan bin Anas, 14 jaar oud. Ze raken aan de praat, mogen elkaar meteen wederzijds. Ze gaan binnenkort allebei naar het gymnasium, zullen bij elkaar in de klas komen. Weliswaar is Rayan twee jaar ouder dan zij, maar hij liep een achterstand op door zijn vlucht uit ‘het Midden-Oosten’- zoals hij vaag zegt – , zijn verblijf in een AZC en nu zijn verhuizing hierheen, eindelijk statushouder. Rayan heeft gruwelijke dingen meegemaakt. (…)  Duifje beleeft ook vreselijke dingen. Ze komt niet als vluchteling uit oorlogsgebied, maar er woedt een oorlog in haar lijf en die duwt haar steeds opnieuw het levenspad af, zodat ze vleugellam blijft liggen. Dan slaat ze wartaal uit, maakt mensen uit voor van alles en nog wat, verliest het besef van leven, van horen, zien en bewegen. (…) Duifje heeft diabetes 1, een ernstige ziekte. (…) Duifje kan niet meer zonder Rayan, Rayan niet zonder Duifje. (…) Ademloos heb ik dit boek uitgelezen. Ontroering strijdt om voorrang met medeleven, de lach met de traan. Grote complimenten voor dit fijnzinnige boek. Het laat zien – en voelen – wat het is om diabetes te hebben, om vluchteling te zijn. Om anders te zijn dan een ander, tegen wil en dank. Van beide kan een (jong) mens zich immers nooit en te nimmer meer losmaken. Neem de tijd voor dit boek. Het is het meer dan waard.

Lees hier de recensie
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Inge Nicole vond zowel de juiste woorden als de vorm om haar verhaal over diabetes en de merites daarvan duidelijk te maken.» – Peter de Rijk

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole in Schrijven, nr. 5, oktober 2025:

Inge Nicole, die voor haar roman De tranen van de zeegans de Rabobank Cultuurprijs Letteren ontving, durfde in haar betoverende Zilte windsels suikerwier haar talent als dichter in een roman toe te passen. (…)  De roman gaat over ‘nieuwe Nederlanders’ zoals de getraumatiseerde bootvluchteling Rayan en enkele illegale bewoners van de anti-kraakflat, maar feitelijk gaat het om de dertienjarige Duifje, een puber die erachter komt dat ze, net als haar tante Iris, diabetes type 1 heeft. Suikerziekte, in de volksmond, blijkt van grote invloed op het dagelijks leven en Nicole toont dat op vaak zeer literaire wijze. Hypo’s, de sterke dalingen van de suikerwaarden, geeft ze weer als hallucinaties waarbij wederom de rijkdom van de taal het werk moet doen. (…)  De twee zo verschillende werelden herkennen iets in elkaar en een prille kalverliefde ontstaat. Heel subtiel weet Inge Nicole ook de invloed van ‘suiker’ op een relatie uit te leggen aan de hand van wat haar tante Iris vertelt. Niet alleen het leven van een diabetespatiënt van toen en nu leren we kennen, ook de pijnlijke kant van een volwassen liefdesleven komt aan bod. De auteur doet alles uit de doeken en zonder ook maar een moment belerend te zijn, schetst ze het huidige Nederland en vooral dat wat je tegenkomt als je ‘anders’ bent. (…) Inge Nicole vond zowel de juiste woorden als de vorm om haar verhaal over diabetes en de merites daarvan duidelijk te maken. Locatie, personages en gebeurtenissen vormen daarbij een ideale eenheid.

Lees hier het artikel
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Fijnzinnige literaire roman geschreven in een indringende en literaire stijl.»

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole voor NBD Biblion, 8 oktober 2025:

‘Zilte windsels suikerwier’ is een fijnzinnige literaire roman over vriendschap, armoede en diabetes. De dertienjarige Duifje, die recent is gediagnosticeerd met diabetes type 1, sluit vriendschap met Rayan, een voormalige bootvluchteling. Duifje woont met haar moeder Francie, die na een scheiding moeite heeft om rond te komen, in een anti-kraakflat in Grauwegeest. Duifjes tante Iris, die dezelfde stofwisselingsziekte heeft, leert haar nichtje over de impact van de onzichtbare ziekte op hun leven. De dorpsjeugd ziet de nieuwkomers Duifje en Rayan als potentiële slachtoffers. Wanneer de flat met sloop wordt bedreigd, dreigt Duifjes wereld in te storten. Ze moet omgaan met de uitdagingen van haar ziekte, zoals hypo’s, en een steeds harder wordende wereld. In een indringende en literaire stijl geschreven, met meerdere dialogen met Engelse exclamaties en taalgebruik. Met zwart-witte collage illustraties. Inge Nicole (1968) is een Nederlandse schrijver en dichter. Ze schreef meerdere boeken, waaronder ‘De blauwdruk van Capgras’ (2018) en ‘De tranen van de zeegans’ (2011).

Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De taal is prachtig.» – Marjo van Turnhout

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op Leestafel, 3 september 2025:

De dertienjarige Duifje woont met haar moeder, die gescheiden is, antikraak in het Celblok, een flat die op de nominatie staat om afgebroken te worden. Het staat in Grauwegeest (niet voor niets, deze naam!), ergens in West-Friesland. Duifje zwerft graag door de omgeving, op het braak liggend terrein. Ze is alleen, heeft (nog) geen vrienden gemaakt. (…) Rayan en Duifje worden vrienden, ondanks hun zo verschillende achtergrond. Rayan en Duifje worden vrienden, ondanks hun zo verschillende achtergrond: Hij heeft al veel scholen bezocht, vertelt hij, het gezin moest steeds verhuizen, totdat er een huis beschikbaar kwam. Hij is bootvluchteling, op zijn zesde in Nederland gekomen. Nu wordt hij veertien. Duifje heeft diabetes type 1. Haar tante Iris heeft dezelfde ziekte, en heeft in haar dagboek geschreven over haar ervaringen. Over de hypo’s, de coma’s. Duifje kan goed met haar opschieten, behalve de ziekte delen ze ook hun in de grond (te?) optimistische karakter. Maar heeft ze eenmaal een hypo, dan valt het niet te stoppen. Als Rayan getuige is van een aanval, helpt hij haar, al denkt hij dat ze iets geslikt of gesnoven heeft. Vanaf dat moment zorgt hij min of meer voor Duifje, zonder zich op te dringen. (…) Maar er is ook haar ontluikende seksualiteit, en de boze buitenwereld, die het gemunt heeft op deze twee jongeren, omdat ze anders zijn. De taal is prachtig, je kan goed merken dat Inge Nicole ook poëzie schrijft. (…)

Bron
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een heel sterk en meedogenloos boek!» – André Oyen

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op Ansiel, 28 juli 2025:

In ‘Zilte windsels suikerwier’, haar derde roman, focust Inge Nicole (1968) op twee jongeren die opgroeien aan de rand van een samenleving waarin ze weinig genegenheid zorg, erkenning en rechtvaardigheid mogen ervaren. Duifje Derkje Engerling leeft sinds haar twaalfde jaar met diabetes type 1. Ze woont met haar moeder in een antikraakflat ‘Celblok’ in het dorp Grauwegeest, Haar vader is verdwenen, haar school het toppunt van pesterijen en misverstanden. Rayan bin Anas is een vluchteling uit de ‘Vruchtbare Sikkel’, een fictief land dat aan Syrië of Irak doet denken. Zijn trauma’s laat hij niet naar buiten komen maar ze kwellen hem wel enorm. Tussen deze twee mensen ontstaat iets kostbaars. Inge Nicole maakt de lezer duidelijk wat het betekent om jong, ziek, uitgesloten en kwetsbaar te zijn. Inge Nicole, zelf diabetespatiënt, vertrekt vanuit het persoonlijke, maar raakt ook universele thema’s: ziekte, uitsluiting, racisme, mishandeling, schuld, zwijgen, vriendschap, doortastend aan. De hoofdpersonages Duifje en Rayan overleven op wilskracht en zijn gedwongen in een harde wereld hun plek te zoeken. De auteur verbindt het lichamelijke aan het maatschappelijke. Overleven in deze roman is zowel letterlijk (met een ziek lichaam) als figuurlijk (in een racistische wereld vol vooroordelen). Duifje’s diabetes is een personage op zich. De ziekte brengt haar in hypo’s, hallucinaties, laat haar verdwalen in de stad en in haar hoofd, maakt haar kwetsbaar en onbegrepen. Maar via haar tante Iris, eveneens patiënt, leert ze ook omgaan met dit alles. Een heel sterk en meedogenloos boek!

Bron
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtig en gedetailleerd geschreven, nergens melodramatisch dankzij ironie.» – Sjoerd van Berkel

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op Hebban, 27 juli 2025:

Het boek ‘Zilte windsels suikerwier’ opent met een motto van Jean Cocteau: ‘Vriendschap is een verborgen liefde’. Dat is een prachtig thema waaruit je alvast kunt opmaken waar het in dit verhaal om zal draaien. (…) Duifje heeft onlangs de boodschap gekregen dat zij Diabetes type 1 heeft. (…) Dit heeft grote gevolgen en zij moet gaan leren wanneer zij insuline bij moet spuiten en wanneer niet. Deze ziekte geeft haar heel veel beperkingen en zorgen. De jongen die zij tegenkomt, heet Rayan en ook hij heeft zo zijn uitdagingen. Rayan is gevlucht en lijdt onder zijn herinneringen die worden opgeroepen door gebeurtenissen in het heden. (…) Inge Nicole schrijft prachtig en gedetailleerd over de belevenissen van de personages. Het wordt nergens melodramatisch. De schrijfster zet ironie in om het verhaal dragelijk te houden. Voor jongeren is dit een heel geschikt boek, omdat we in de huid kruipen van twee jongvolwassenen die met een afschuwelijk gegeven moeten leren leven. Tegelijk leren deze jonge mensen het gegeven als een gegeven te aanvaarden, hoe erg het ook is. Dat is een leerzaam uitgangspunt en maakt het goed bespreekbaar in de klas. (…) Ik vind dit een waardevol en bijzonder goed geschreven boek. Helaas ben ik niet bij machte om deze op de shortlist van de Libris literatuurlijst te zetten. Dat is jammer, het verhaal heeft me echt diep ontroerd. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hoe vriendschap, taal en beelden verschil kunnen maken.» – Jan Stoel

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole in Boekenkrant, 11 juli 2025:

In ‘Zilte windsels suikerwier’, haar derde roman, laat Inge Nicole (1968) horen over wat het betekent om jong, ziek, uitgesloten en kwetsbaar te zijn. Ze schreef eerder onder de naam Inge Bak, maar in dit boek komt ze dichter bij zichzelf dan ooit, zonder de lezer een gesloten autobiografie op te dringen. Nicole, zelf diabetespatiënt, vertrekt vanuit het persoonlijke, maar raakt universele thema’s: ziekte, uitsluiting, racisme, mishandeling, schuld, zwijgen, vriendschap. Dit is een boek dat wérkt. Onderhuids, stil en dwingend. (…) Nicole opent door de titel een poëtische poort naar een wereld waar de hoofdpersonages Duifje en Rayan overleven op wilskracht en in een harde wereld hun plek zoeken. Ze verbindt het lichamelijke aan het maatschappelijke. Overleven in deze roman is zowel letterlijk (met een ziek lichaam) als figuurlijk (in een kille wereld vol vooroordelen). De roman focust op twee jongeren die opgroeien aan de rand van een samenleving waarin zorg, erkenning en rechtvaardigheid ontbreken. Duifje Derkje Engerling leeft sinds haar twaalfde jaar met diabetes type 1. Ze woont met haar overwerkte moeder in een antikraakflat met de veelzeggende naam ‘Celblok’ in het dorp Grauwegeest, een naam die klinkt als een aanklacht. Haar vader is verdwenen, haar school een jungle van pesterijen en misverstanden. Rayan bin Anas is een jonge statushouder uit de ‘Vruchtbare Sikkel’, een fictief land dat aan Syrië of Irak doet denken. Zijn trauma’s zijn niet zichtbaar maar allesdoordringend. De herinnering aan een baby die in de zee verdween, achtervolgt hem. Hun ontmoeting op een verlaten station is symbolisch: zelfs de treinen mijden deze plek. Maar tussen hen ontstaat iets kostbaars: vertrouwen, taal, vriendschap. (…) Inge Nicole  toont hoe mensen vastlopen tussen systemen, ziekte, schuld en zwijgen — maar ook hoe vriendschap, taal en beelden verschil kunnen maken. Haar roman is een uitnodiging om beter te kijken, meer te voelen en minder snel te oordelen.

Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Echte parel onder boeken die ten onrechte over het hoofd worden gezien.» – Guus Bauer

Over ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op Tzum, 30 april 2025:

Er zijn behoorlijk wat variabelen die meespelen bij het oppakken van een boek door de media en door het publiek. (…) Soms heb je het idee dat de kwaliteit van de tekst ergens achteraan komt, terwijl dat, zich uitend in vorm, stijl, idioom, gelaagdheid, het enige, of toch in elk geval het belangrijkste criterium zou moeten zijn. Ten onrechte worden daardoor boeken over het hoofd gezien, belanden de schrijvers in de categorie ‘poète maudit’ of ‘niet echt doorgebroken’.  Niet zelden bevinden zich hieronder juist echte parels, werken deze schrijvers in stilte aan een gedegen, origineel oeuvre. (…) In ‘Zilte windsels suikerwier’ gebruikt Inge Nicole heel adequaat haar eigen (medische) geschiedenis, vormt die om tot een universeel aangrijpend verhaal. (…) Duifje is dertien en woont in het fictieve dorp Grauwgeest in een polder waar je al gauw uit de boot valt. (…) Duifje is pas net gediagnosticeerd met diabetes type 1, heeft, niet onbegrijpelijk moeite met de nieuwe lijfelijke situatie, met het wonen samen met haar moeder Francie in het Celblok, een antikraakflat aan de rand van het dorp waar door de gemeente ‘verschoppelingen’ in worden ondergebracht. Het lijf en de woning als een gevangenis. (…) Ineens duikt daar een vreemde jongen op. Rayan is een voormalige bootvluchteling die samen met zijn vader en moeder in het dorp is geplaatst, jaren daarvoor in een AZC heeft gezeten. Er ontstaat langzaam een vriendschapsband. Twee vluchtelingen die steun aan elkaar hebben, terwijl plaatselijke pestkoppen het op hen hebben voorzien. (…) Nicole legt subtiel verbanden, wanneer ze bij hun eerste ontmoeting vertelt over de vlinders die uit de rupsen komen, die de kleur hebben van de Middellandse Zee, duikt als vanzelf een fragment in cursief van het verhaal van Rayan op over de zee waar hij zo’n hekel aan heeft, waar hij dingen heeft zien gebeuren die zijn bestaan hebben geprägt. (…) Dat alles wordt door Nicole met een pijnlijke terloopsheid gebracht. De ene keer in samenspraak met een gebeurtenis in het nu, een andere keer juist als contrast. (…) Door het niet specifiek benoemen van het oorlogsgebied maakt Nicole het verhaal van Rayan universeel. Net zo goed als Duifjes hallucinaties, hypo’s, een algemeen beeld schetsen van een ziekte die met veel misverstanden en vooroordelen is omgeven. (…) De lezer krijgt zo voldoende achtergrond over het gedrag van Duifje en Rayan. De twee leren elkaar langzaam kennen, hun onderliggende verhalen, de beweegredenen die de soms wat aparte, irrationele reacties verklaren. (…)  De vorm van ‘Zilte windsels suikerwier’ is geslaagd, zorgt juist voor cohesie, voor een dwingende leeservaring. Daarnaast is het gewoon een goed boek in een bewonderenswaardig zorgvuldig idioom, informatief, coming-of-age, voor velen waarschijnlijk een oogopener.

Lees hier de recensie
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

Boekdoop ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole op YouTube

Guus Bauer reikt eerste exemplaar uit aan Inge Nicole  in Pletterij, 10 april 2025:

Afgelopen maand werd in de Haarlemse Pletterij het nieuwe boek van Inge Nicole gedoopt. In ‘Zilte windsels suikerwier’ beschrijft de auteur de impact die diabetes type 1 heeft op het fysieke en sociale welzijn van het dertienharige meisje Duifje op weg naar volwassenheid. De kracht van Inge Nicole is dat ze haar roman, dankzij haar poëtische toon, in volstrekt eigen en eigentijdse taal uittilt boven het platte slachtofferverhaal van dertien in een dozijn. Inge Nicole is ook beeldend kunstenaar. Zij illustreerde deze roman zelf met elf acrylverf  kleurcollages. Schrijver en uitgever Guus Bauer steekt de loftrompet over de roman (op de tijdlijn vanaf 1:02:00) voorafgaand aan het door hem uitgereikte eerste exemplaar aan de auteur: “Een belangwekkende frisse roman. Inge Nicole handhaaft zich in de slangenkuil van de letteren door haar originaliteit. Een schrijver is geslaagd wanneer de materie zo eigen is gemaakt dat het aanvoelt als autobiografisch.”  Daarna volgt nog de boektrailer en het gesprek dat uitgeverijredacteur Peter de Rijk voerde met Inge Nicole.

Kijk hier naar het programma vanaf 59:00
Kijk hier naar de foto’s die André Homan maakte

Meer over Zilte windsels suikerwier
Kijk hier naar de trailer ‘Hypo-Hike’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer  over Guus Bauer bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor eerdere presentaties van Uitgeverij In de Knipscheer in de Pletterij

Hypo-Hike: boektrailer ‘Zilte windsels suikerwier’ van Inge Nicole  


In deze trailer/korte film voor haar nieuwe roman ‘Zilte windsels suikerwier’ nodigt auteur Inge Nicole de kijker uit met haar mee te gaan op Hypo-Hike, een haast hallucinante korte wandeling, maar dan zoals de auteur die ervaart als  vrouw met diabetes type 1. Voor haar valt het landschap uiteen en is ze voortdurend op zoek naar een ijkpunt.  Als suikerwaarden dalen, verandert het landschap. Zijn afgeknakte rietsigaren granaten in het gras. Aan je eigen poort loop je voorbij ‒ gissend of die van de buren de jouwe is. Om te zien wat ik zie, zou je paddo’s moeten eten.

Ik ga op in de bomen
in de lucht
in het gras
in het water

Ik ben alles
en tegelijkertijd ben ik niets
helemaal niets

De trailer duurt  4:53 minuten.

Kijk hier naar de trailer ‘Hypo-Hike’
Meer over ‘Zilte windsels suikerwier’
Kijk ook naar de andere boektrailers van In de Knipscheer-auteurs